Search for content, post, videos

μακραμέ



Η βασική μέθοδος μακραμέ είναι εξαιρετικά απλή: δύο διαφορετικά κορδόνια/νήματα είναι το κλειδί για την επίτευξη των πιο περίπλοκων σχεδίων. Είναι μια τεχνική, δίχως πολλούς κανόνες και περιορισμούς. Η ποικιλία των σχεδίων που μπορεί κάποιος να φτιάξει έχει να κάνει με την φαντασία του ατόμου, καθώς οι επιλογές είναι αμέτρητες, είτε για πρακτική είτε για διακοσμητική χρήση. Τα υλικά που απαιτούνται είναι φθηνά και εύκολα να τα βρει κανείς., ενώ χωράνε εύκολα ακόμα και σε μία τσέπη. Κερωμένα συνήθως νήματα συναντούμε σε μακραμέ, προκειμένου να μπορέσουμε με την χρήση μιας φλόγας, να κλειδώσουμε τον κόμπο, καθώς λιώνει το κερί γύρω από το βαμβακερό νήμα.


Το μακραμέ προέρχεται από τον 13ο αιώνα και το συναντούμε στην αραβική «λέξη» migramah «που σημαίνει» Fringe-Κρόσσια»., όπου και αναφέρεται στα διακοσμητικά κρόσσια σε καμήλες και άλογα.

Ένα άλλο σενάριο που θέλει το μακραμέ να προέρχεται από την τουρκική λέξη «makrama» που σημαίνει «πετσέτα» και ήταν ένας τρόπος για να δεθούν τα νήματα στο τέλος της ύφανσης και από τις δύο πλευρές, σε πετσέτες και εργόχειρα.
Ένα από τα πρώτα έργα μακραμέ που καταγράφηκαν, εντοπίστηκε στα γλυπτά των Βαβυλωνίων και των Ασσυρίων. Πλεχτοί κόμποι και κρόσσια κοσμούσαν τα κοστούμια της εποχής και τα πέτρινα αγάλματα τους.
Το μακραμέ ταξίδεψε από τη βόρεια Αφρική, με τους Μαυριτανούς και τις κατακτήσεις τους, στην Ισπανία, με αποτέλεσμα να εξαπλωθεί, αρχικά στη Γαλλία, και στη συνέχεια σε όλη την Ευρώπη.

Το μακραμέ ξεχώρισε επίσης στη Γένοβα της Ιταλίας, όπου, είχαν οι ιταλικές ρίζες αυτής της τέχνης που σημάδεψαν τον 16ο αιώνα που συναντούμε την παραδοσιακή τεχνική δαντέλας γνωστή ως «Punto μια Groppo», το οποίο χρησιμοποιείται στα ιταλικά για «κόμποι δαντέλας». Η Valentina Cavandoli (1872-1969) ήταν επίσης δημοφιλής Ιταλίδα macramist, η οποία αργότερα έδωσε το όνομά της με στην τεχνική Cavandoli μακραμέ.


Ναύτες και ναυτικοί, από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα, βοήθησαν να διαδοθεί η τέχνη του μακραμέ σε άλλα μέρη, καθώς στα πολύμηνα ταξίδια τους στη θάλασσα έφτιαχναν αντικείμενα μακραμέ (όπως αιώρες, ζώνες, «Ditty» τσάντες) και τα πουλούσαν σε διάφορα λιμάνια.



Το μακραμέ τη δεκαετία του 1960 έγινε εξαιρετικά δημοφιλές στην Αμερική και στην Ευρώπη. Το συναντούμε σε αμπαζούρ, κρεμαστές θήκες για φυτά, βραχιόλια, περιδέραια, ρούχα, αιώρες, καλύμματα παραθύρων και τοίχων. Το 1970 πια, το μακραμέ μπαίνει στην Ιταλική Vogue και απογειώνεται. Από τότε, γίνεται μόδα σε Αμερική και Ευρώπη και συναντούμε τουλάχιστον μία μακραμέ δημιουργία σε κάθε σχεδόν νοικοκυριό!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *